04.04.2025

За кошт чаго, і галоўнае, за кошт каго перадавому Лепельскаму ПМС пад сілу самыя маштабныя профільныя праекты

Лепшыя меліяратары Віцебскай вобласці расказалі аб задачах і нюансах прафесіі ва ўмовах адраджэння галіны

На Віцебшчыне з пераважнымі малаконтурнымі палямі і пагорыстым рэльефам, калі вясной цяжкія глебы пераўвільготненыя, а ў кастрычніку з цяжкасцю заедзеш на асобныя палі, атрымліваць важкія ўраджаі значна складаней. Нівеляваць умовы, у якія аграрыяў Віцебшчыны паставіла прырода, дапамагаюць меліяратары. Па выніках работы мінулага года самых вялікіх поспехаў дамогся калектыў Лепельскага ПМС, які атрымаў у мінулым месяцы пераходны вымпел лепшай меліярацыйнай арганізацыі рэгіёну.

На чым будуецца поспех калектыву? І які маштабны праект плануюць рэалізаваць сёлета?

Нашы карэспандэнты пабывалі на палях, якім сёння вяртаюць жыццёвыя сілы лекары зямлі, і даведаліся, на чым будуецца поспех калектыву, які, дарэчы, штогод у кагорце лідараў.

Лепельскія меліяратары абслугоўваюць 18 тысяч гектараў меліяраваных зямель у Лепельскім раёне і з 2021 года — 16 тысяч гектараў у суседнім Ушацкім. Намеснік дырэктара дзяржаўнага прадпрыемства "Лепельскае ПМС" Валянціна Рублеўская:

- Агулам працягласць адкрытых каналаў у двух раёнах 1,5 тысячы кіламетраў. І ўсе яны павінны падтрымлівацца ў працоўным стане. За апошнюю пяцігодку значна павялічыліся плошчы рэканструкцыі меліярацыйных сістэм і аб'ёмы работ па культуртэхнічнай меліярацыі. Калі ў 2023-м рэканструявалі меліярацыйныя сістэмы на плошчы 565 гектараў, то летась — 973 гектары. Палова вылучаемых рэспубліканскага і абласнога бюджэтаў сыходзіць на тэхнічны догляд. І аб'ёмы работ у гэтай частцы таксама значна выраслі. Разам з фінансаваннем дзякуючы сур'ёзнай увазе Прэзідэнта да галіны атрымалі магчымасць значна абнавіць матэрыяльную базу.

У 2024-м набылі дрэнаўкладчык, атрымалі экскаватары, бульдозер, новыя МАЗы, трактары МТЗ, аўтамабілі для дастаўкі рабочых з інвентаром.

Сёлета самы маштабны праект —рэканструкцыя меліярацыйнай сістэмы "Новы шлях" у Лепельскім раёне на плошчы амаль 519 гектараў, дзе зараз работы ідуць поўным ходам. Да чэрвеня іх завершаць і палі будуць гатовыя да выкарыстання для вырошчвання сельгаспрадукцыі, а да кастрычніка прывядуць у парадак і меліярацыйную сістэму "Чырвоны сцяг — Баброва" на плошчы 163,5 гектара. Да мая маюць намер завяршыць культуртэхнічныя работы на меліярацыйных сістэмах "Луцішча" і "Падамхі" ў гаспадарцы "Лепельскае", а ў жніўні — такія ж работы на меліярацыйнай сістэме "Пяскі". Плошча рэканструкцыі ва Ушацкім раёне — больш за 261 гектар, культуртэхнічнай меліярацыі — 238,5 гектара. У гэтым годзе таксама плануецца далейшае папаўненне машыннага парку.

Сучасная тэхніка не толькі павышае прадуктыўнасць, але і значна палягчае чалавечую працу. Пры гэтым, як падкрэслівае Валянціна Іванаўна, яна застаецца не менш напружанай і значнай. Тым больш меліяратары працуюць у любое надвор'е. З такой спецыфікай у асноўным і звязваюць дэфіцыт кадраў, характэрны для аграрнай галіны ў цэлым. І тым каштоўней тут людзі, гатовыя працаваць звыш графіка, нават у выхадныя дні. Таму кіраўнік прадпрыемства Уладзімір Домась, які з 1994 года ля руля Лепельскага ПМС, небеспадстаўна лічыць свой зладжаны калектыў галоўным рухавіком таго, што арганізацыя штогод уваходзіць у лік перадавікоў галіны.

Склад лепельскіх меліяратараў рознаўзроставы. Напрыклад, 45 гадоў дастаўляе работнікаў на аб'екты кіроўца Міхаіл Кавалеўскі. Ёсць сямейныя падрады.

— Усе людзі працавітыя, — цёпла кажа пра калектыў Валянціна Іванаўна, працоўная біяграфія якой звязана з прадпрыемствам з 1979 года. — А многія, як Аляксандр Залатухін або яго цёзка механізатар Саша Качан, могуць з лёгкасцю справіцца з любой тэхнікай. Такі ж універсал у нас і галоўны дыспетчар Сяргей Крыцкі. Ён, дарэчы, як і Аляксандр Качан, ветэран афганскай вайны.

Каб людзі прыходзілі і былі зацікаўлены застацца, на прадпрыемстве імкнуцца падтрымаць іх матэрыяльна, дапамагаюць з рашэннем жыллёвага пытання, на працягу пяці гадоў выплачваюцца даплаты маладым спецыялістам. У матываваных хлопцаў ёсць добрыя шанцы пабудаваць паспяховую кар'еру.

Валянціна Рублеўская разам з прадпрыемствам перажыла розныя часы, у тым ліку і росквіту, і нестабільнасці, таму ў заўтрашні дзень глядзіць з аптымізмам, адзначае яна:

— Быў перыяд, калі для захавання калектыву актыўна шукалі працу ў розных раёнах: Аршанскім, Пастаўскім і іншых. Чым мы толькі не займаліся! І плітку ўкладвалі, і вадаправоды будавалі, нават у рыбаводства стукнуліся. Таму і ўтрымаліся на плаву. Хтосьці сыходзіў, а затым назад вярнуўся. Але касцяк арганізацыі заўсёды заставаўся. Радуе моладзь, доля якой, асабліва сярод інжынернай службы, вырасла.

Прыязджаем на аб'ект, дзе рамантуюць дрэнаж на меліярацыйнай сістэме "Вацлавава", якая была пабудавана яшчэ ў пачатку 1970-х. За тэхналогіяй і якасцю сочыць вытворца работ Дзмітрый Макераў, які прыйшоў у меліярацыю 18 гадоў таму па размеркаванні пасля Лепельскага (у тыя часы яшчэ меліярацыйнага) тэхнікума. Тут жа сустракаем і майстры будаўнічых работ Сяргея Сімановіча. Малады чалавек падзяліўся, што прафесію выбіраў свядома.

— Мне тут падабаецца, ды і калектыў добры, — кажа майстар. — На кожным участку — прафесіяналы, таму двойчы тлумачыць задачы нікому не даводзіцца.

Дэфіцыт кадраў у галіне Сяргей у асноўным звязвае з тым, што моладзь мае не зусім поўнае ўяўленне аб прафесіі, якая патрабуе ў тым ліку і фізічнай вынослівасці. Машыніст экскаватара Сяргей Барзілаў, які прыйшоў у арганізацыю 12 гадоў таму пасля войска, салідарны з начальнікам:

— Народжаныя ў СССР прывыклі да ўсяго. А вось да сучаснай моладзі, якая завісае ў "Інтэрнэце", дзе столькі малюнкаў аб лёгкiм, прыгожым і бесклапотным жыццi, не заўсёды даходзіць адразу, што на свае хацелкі трэба зарабіць. Сёння для камфортнага жыцця ёсць усё, галоўнае, каб было здароўе і жаданне зарабляць. Чатыры месяцы таму атрымаў экскаватар новага ўзору, праца спорыцца.

Мантажнікі Юрый Тухто і Аляксей Гладкоў у калектыве адчуваюць сябе камфортна і лічаць гэта таксама важным складнікам. Аляксей, напрыклад, не шкадуе, што памяняў па сямейных абставінах абласны цэнтр на Лепель і асвоіў новую для сябе справу. Больш вопытны Юрый адзначыў, што за апошнія гады не толькі арганізацыя падцягнулася ў тэхнічным плане, але і родны горад папрыгажэў, як і раён у цэлым. Многае зроблена для павышэння якасці жыцця.

— Дарогі адрамантаваныя, пабудаваны спарткомплекс, добраўпарадкаваны парк, — пералічвае Юрый плюсы жыцця на малой радзіме. — Усё ў нас ёсць, таму пра іншае месца ніколі і не думаў. Увага дзяржавы не толькі да галіны, але і да рэгіёнаў адчувальна адбіваецца на якасці жыцця. А галоўнае — у нас заўсёды ёсць праца, а значыць, і магчымасць зарабіць.

ФАКТ

Як паведамілі ў Мінсельгасхарчы, правядзенне меліярацыйных мерапрыемстваў на 2025 год запланавана ў аб'ёме 110 тысяч гектараў. У плане добраўпарадкавання прадугледжана рэканструкцыя меліярацыйнай сістэмы на плошчы 61,5 тысячы гектараў. Усе меліярацыйныя прадпрыемствы рэспублікі прыступілі да выканання пастаўленых задач. Пазначаныя планы дазваляюць выканаць даручэнне Кіраўніка дзяржавы патроіць аб'ёмы работ па меліярацыі ў адносінах да паказчыкаў 2021 года.

Па матэрыялах sb.by