Сённяшняе свята мае сусветны маштаб - мы адзначаем Сусветны дзень аховы працы.
Сённяшняе свята мае сусветны маштаб - мы адзначаем Сусветны дзень аховы працы.
У офісе і на вытворчасці, у любой сферы, мы павінны імкнуцца да таго, каб працаваць было бяспечна.
Няхай кожны працоўны дзень прыносіць толькі радасць ад выкананых задач і матэрыяльны дастатак, а здароўю на працоўным месцы нішто не пагражае.
Сусветны дзень аховы працы адзначаецца ў краінах свету з 2001 года, па рашэнні Міжнароднай арганізацыі працы. Ініцыятыва прадыктавана імкненнем прыцягнуць увагу сусветнай грамадскасці да маштабаў праблемы, да таго, як стварэнне і прасоўванне культуры аховы працы можа спрыяць зніжэнню штогадовай смяротнасці на працоўным месцы.
Ідэя ўстановы Сусветнага дня аховы працы звязана з Міжнародным днём памяці рабочых, якія загінулі або атрымалі траўмы на працы, які адзначаецца Міжнароднай канфедэрацыяй свабодных прафсаюзаў з 1996 года.
Сусветны дзень аховы працы нагода чарговы раз нагадаць усім аб неабходнасці выканання патрабаванняў тэхнікі бяспекі.
Па ацэнках Міжнароднай арганізацыі працы штогод у выніку няшчасных выпадкаў на вытворчасці і прафесійных захворванняў у свеце памірае два мільёны чалавек (гэта значыць каля шасці тысяч рабочых штодня), прычым колькасць загінулых штогод расце на 10 %. Яшчэ 270 мільёнаў становяцца ахвярамі няшчасных выпадкаў на вытворчасці. Акрамя гэтага штогод регiструецца 160 мільёнаў чалавек, якія пакутуюць прафзахворваннямі. У краінах СНД кожны год на вытворчасцях адбываецца каля 600 тыс. няшчасных выпадкаў.
Міжнародная арганізацыя працы падкрэслівае, што 4% сусветнага ВУП губляюцца ў выніку дрэнных умоў працы і няшчасных выпадкаў на вытворчасці. А таксама тое, што Міжнародная арганізацыя працы ніколі не прызнавала сцвярджэння, што няшчасныя выпадкі і хваробы гэта «частка працы».
Гісторыя аховы працы ў Расіі налічвае больш за 100 гадоў. У 1882 годзе была заснавана фабрычная інспекцыя, у задачу якой уваходзіў нагляд і кантроль за выкананнем уладальнікамі прадпрыемстваў патрабаванняў аховы працы, у першую чаргу, у дачыненні да дзяцей і падлеткаў. А ў 1903 годзе былі прыняты Правілы, якія прадугледжвалі выплату кампенсацыі пацярпелым ад няшчасных выпадкаў работнікам фабрычна-завадской, горнай і горназавадской прамысловасці, а таксама членам іх сем'яў.