Палы не прыносяць ніякай кары, аднак дзясяткі людзей кожны год кідаюць запалку, каб пазбавіцца ад мінулагодняга сухастою. Выпальванне сухой травы толькі знішчае расліны, распыляючы карысныя для глебы мікраэлементы. Гэта прыводзіць да збяднення расліннасці, павышэння кіслотнасці і змяншэння ўрадлівасці глебы. П практычна ўсе жывёлы і насякомыя, якія жывуць у сухой траве або на паверхні зямлі, гінуць пры моцным травяным пажары. На попелішчах вельмі часта знаходзяць згарэлыя птушыныя гнёзды, грызуноў, дзіцянят зайцаў, вожыкаў. Агонь наносіць непапраўную шкоду прыроднай разнастайнасці.
Агонь на прысядзібным участку або проста паблізу пабудоў можа лёгка стаць прычынай узгарання і нанесці шкоду, а то і цалкам знішчыць пабудовы або прыпаркаваны недалёка транспарт. Разбушаваўшае полымя цяжка спыніць і пацярпець можа не толькі маёмасць, але і сам падпальшчык або выпадкова апынуўшыяся на месцы пажару грамадзяне. Работнікам МНС вядомы выпадкі не толькі калі на вачах вінаватых агонь перакідваўся на пабудовы, але і калі з-за палёў гінулі людзі.
Для таго, каб пазбегнуць бяды, неабходна выконваць наступныя рэкамендацыі:
- ні ў якім разе не паліце траву. Акрамя таго, што гэта шкодна для раслін і жывёл, палы могуць быць небяспечныя і для чалавека. Не пакідайце палаючы агонь без нагляду. Старанна тушыце недакуркі і запалкі перад тым, як выкінуць іх;
- калі вы заўважылі пажар – не праходзьце міма. Траву, якая пачынае гарэць, вы зможаце патушыць самастойна. Пры тушэнні падручнымі сродкамі можна збіваць полымя з кромкі пажару вязанкай прутоў або галінак лісцевых дрэў, або ж закідаць кромку пажару пяском;
- патушыўшы пажар, не сыходзьце да таго часу, пакуль не пераканаецеся, што агонь не разгарыцца зноў;
- калі ж вы разумееце, што самастойна патушыць полымя не атрымаецца, неадкладна паведаміце аб тым, што здарылася, па тэлефонах 101, 112 і паспрабуйце як мага хутчэй пакінуць месца пажару.