Дзесяткі гадоў у рэжыме павышанай гатоўнасці. Досведам і поглядамі падзяліліся два лепельскія кіраўнікі

Дзесяткі гадоў у рэжыме павышанай гатоўнасці, сотні лёсаў, мноства ліквідацый здарэнняў рознага характару і складанасці: Лепельскі раённы аддзел па надзвычайных сітуацыях (РАСН) за апошнія дзесяцігоддзі прайшоў шлях ад вузкаспецыялізаванай пажарнай службы да шматфункцыянальнай выратавальнай структуры.

Два кіраўнікі — Валянцін Ловец і Іван Маскалькоў — сталі сведкамі і непасрэднымі ўдзельнікамі гэтых змяненняў. Іх вопыт, погляды і падыходы да працы дазваляюць зразумець, як развівалася служба і з якімі выклікамі сутыкаецца сёння.

Напэўна, і Валянцін Эдуардавіч, і Іван Пятровіч неаднаразова заўважалі, як мудра лёс водзіць іх па адных сцежках: абодва — ураджэнцы Віцебшчыны, абодва — скончылі Салігорскі горна-хімічны тэхнікум, Гомельскі інжынерны інстытут Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь і магістратуру пры Універсітэце грамадзянскай абароны Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь, абодва – у розны час узначальвалі Лепельскі аддзел па надзвычайных сітуацыях: спачатку Валянцін Ловец, цяпер – Іван Маскалькоў.

Эпоха перамен: ад лома да высокіх тэхналогій

Так склалася, што менавіта з Лепельскай зямлёй звязаны асноўныя гады службы Валянціна Эдуардавіча. У кастрычніку 2000 года ён паступіў на службу ў Лепельскі раённы аддзел па надзвычайных сітуацыях на пасаду начальніка каравула пажарнай аварыйна-выратавальнай часці №1, з 2009 года быў намеснікам начальніка Лепельскага РАСН. З 2014 па 2022 год — начальнік Лепельскага РАСН.

— Па сутнасці, 2000-я гады – гэта перыяд пераўтварэння нашай службы з пажарнай у пажарна-выратавальную. І, як і для ўсёй краіны, гэта былі няпростыя гады. Калі першапачаткова выязджалі толькі на пажары, то паступова спектр задач пашыраўся, а з імі ўдасканальвалася тэхніка і абсталяванне. Бывала на ДТЗ выязджалі – са зброевай лома ды лапата. У ход ішлі спрыт і вопыт. Так людзей і ратавалі. Цешыць, — кажа ветэран, — што за мінулыя дзесяцігоддзі на ўзбраенне ратавальнікаў паступіла сучасная тэхніка і абсталяванне, спецыяльная ахоўная экіпіроўка. Усё гэта дазваляе на высокім узроўні выконваць самыя складаныя задачы і скарачаць час рэагавання на надзвычайныя сітуацыі.

Папярэдзіць, а не тушыць

Сёння пажарная служба Рэспублікі Беларусь працягвае дынамічна развівацца, удасканальваецца яе структура. Кола праблем, якія дапамагаюць вырашаць жыхарам раёна ратавальнікі, вялікае і даўно выйшла за межы дапамогі на пажарах. Ад незачыненага люка і неабходнасці спілаваць дрэва да сур'ёзных здарэнняў – супрацоўнікі РАНС гатовыя прыйсці на дапамогу ў любой сітуацыі. Але, як гаворыцца, бяду лепш прадухіліць. Таму праводзіцца вялізная праца па прапагандзе бяспечнай жыццядзейнасці.

— Вядома ж, вялікую ўвагу надаём пытанням папярэджання надзвычайных сітуацый, гэта значыць стараемся ліквідаваць НС яшчэ да ўзнікнення, а таксама павышэнню ўзроўню баявой гатоўнасці нашых падраздзяленняў, – кажа Іван Маскалькоў, які ўзначальвае Лепельскі РАНС з 2023 года. — Гэта і правядзенне розных вучэнняў, трэніровак, закупка новай тэхнікі, абсталявання і многае іншае.

— У пэўнай ступені мне было прасцей, – адзначае Валянцін Эдуардавіч. – Як прафесіянал і як кіраўнік я рос у гэтым калектыве: кожны ведаў мяне, і я ведаў асяроддзе. Ды і такі спектр задач, як сёння, мы атрымалі не адразу.

— Новы калектыў, новае месца – гэта заўсёды выклік. Але вопыт быў, у тым ліку кіраўніцкай працы (праходзіў службу на розных пасадах Шумілінскага РАНС: ад майстра-ратавальніка да першага намесніка начальніка аддзела – заўв. рэд.) Так, з некаторымі напрамкамі працы даводзіцца разбірацца шчыльней, бо ў раёна ёсць свая спецыфіка. Але галоўнае – жаданне працаваць і зрабіць наш аддзел лепшым.

Калектыў – аснова поспеху

Але ва ўсе часы самае галоўнае – гэта людзі, якія звязалі сваё жыццё з МНС.

— Выпадковыя людзі ў нас, як і ўсюды, бывалі, але надоўга не затрымліваліся. Я ўпэўнены, што 90% калектыву тут працавалі не за зарплату, а за сумленне, за ідэю. Менавіта таму нам і ўдалося захаваць калектыў у складаныя часы, калі людзі шукалі, дзе прасцей, дзе грошай больш. Але ўсё ж такішсяк захавалі, — адзначае Валянцін Ловец.

— Зладжанасць каманды — залог поспеху. Калі няма ўнутраных канфліктаў, калі ўсе працуюць як адзін кулак, задачы вырашаюцца хутчэй, — падтрымлівае Іван Маскалькоў.

Лепельскі РАНС сёння: выклікі і дасягненні

Па крытэрыях эфектыўнасці, якія вызначаюць працу кожнага з 23 аддзелаў вобласці, Лепельскі РАНС упэўнена знаходзіцца ў першай дзясятцы: у першым квартале – трэція, за паўгоддзе – сёмыя. Але калектыў зладжаны, дасведчаны і амбіцыйны – ёсць усе шансы замацавацца ў першай пяцёрцы па выніках года.

Сёння агульная колькасць калектыву — 82 супрацоўнікі. Выязджаюць не толькі на тушэнне пажараў, але і для аказання дапамогі пацярпелым у ДТЗ, выратаванне патапелых, каб пазбавіць людзей ад суседства з жалючымі насякомымі (асы, шэршні, дзікія пчолы), на пошукі грыбнікоў і інш.

— Я ўдзячны кожнаму супрацоўніку раённага аддзела па НС за службу і адказнае стаўленне да справы. Усе яны – прафесіяналы высокага ўзроўню, з вопытам, якім гатовыя дзяліцца з маладымі супрацоўнікамі. Упэўнены, што толькі добрасумленнае выкананне сваіх службовых абавязкаў дазваляе вырашаць пастаўленыя задачы і дасягаць высокіх вынікаў і ў службе, і ў грамадскай працы, і ў спорце.

Пераемнасць і традыцыі

Вельмі важна, што ў працы Лепельскага РАНС захоўваюцца пераемнасць і сістэмнасць.

Тэкст і фота: журналіст ЛК Алена Грук