Клопат аб адзінокіх, самотна пражываючых пажылых людзях і інвалідах — адна з асноўных задач работнікаў сацыяльнай службы
Клопат аб адзінокіх, самотна пражываючых пажылых людзях і інвалідах — адна з
асноўных задач работнікаў сацыяльнай службы. ДУ «Тэрытарыяльны цэнтр
сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Лепельскага раёна» прадастаўляюцца
комплексныя паслугі, сярод якіх дастаўка прадуктаў харчавання, уборка дома,
прыдамавой тэрыторыі, дастаўка вады, прыгатаванне ежы, а таксама дапамога з
санітарна-гігіенічнымі працэдурамі. Нетрудаздольныя жыхары нашага раёна
могуць атрымліваць комплекснае сацыяльнае абслугоўванне на даму.
Работнiкi цэнтра сацыяльнага абслугоўвання асаблiва напружана працуюць у
вiрусны перыяд. Яны робяць усё, каб дапамагчы пажылым людзям i iнвалiдам.
Сацработнiкi ў любы час даставяць прадукты i iншыя тавары першай неабходнасцi,
па першым закліку адправяцца ў аптэку за лекавымі сродкамі.
У нашым раёне пражывае больш за восем тысяч пажылых грамадзян і інвалідаў, з
якіх 514 — адзінокія. Менавіта ім у першую чаргу тэлефануюць і наведваюць работнікі
цэнтра. Гутарым з загадчыцай аддзялення сацыяльнай дапамогі на даму ДУ «ТЦСАН
Лепельскага раёна» Эльвірай Падлепенкінай.
— Эльвіра Аляксандраўна, колькі спецыялістаў цэнтра ўдзельнічае ў аказанні
неабходнай дапамогі людзям?
— Каля ста работнікаў.
Як вядома, галоўная рэкамендацыя медыкаў — лепш застацца дома. Менавіта
сацработнiкi дапамагаюць яе выконваць пажылым i iнвалiдам.
— Што трэба зрабіць адзінокаму грамадзяніну, каб яму была прадастаўлена
сацыяльная дапамога?
— Усяго адзін званок — і яго наведае сацработник, прыме заказ. На дом адразу
будуць дастаўлены прадукты харчавання, тавары першай неабходнасці і лекі. Аб
гэтым нашы падапечныя даведваюцца з розных крыніц: праз сайт, газету, улёткі
альбо асабістыя зносіны са спецыялістамі цэнтра. Гэтая інфармацыя шмат разоў гучала
і па тэлебачанні. У вёсках пажылым людзям дапамагаюць старшыні сельвыканкамаў,
старэйшыны, мясцовыя жыхары, а таксама работнікі аўталавак. Не засталіся
абыякавымі да агульнай праблемы таксама валанцёры ГА «БРСМ» і Лепельскай раённай
арганізацыі Беларускага таварыства Чырвонага Крыжа, якія заўсёды гатовыя прыйсці
на дапамогу.
Не адзін раз бачыла сама, як
работнiкi ТЦСАН раздаюць грамадзянам буклеты з неабходнай інфармацыяй аб паслугах,
якія аказваюцца сацслужбай, дзе пазначаны час працы «Гарачай лініі», а таксама
нумары тэлефонаў аддзяленняў цэнтра.
— У якой форме праходзіць інфармаванне людзей старэйшыя за 60 гадоў аб прафілактыцы
каранавіруснай інфекцыі?
— Як у вуснай форме пры сустрэчы, так і ў выглядзе лістовак. Таксама па тэлефоне
інфармуем гэту катэгорыю насельніцтва аб правілах гігіены, падтрыманні
псіхалагічнага стану. У ТЦСАН Лепельскага раёна створана база тых, каму
неабходна дапамога. Як я ўжо казала, у асноўным гэта інваліды і самотна
пражываючыя састарэлыя. Усіх іх абтэлефанавалі або наведалі на даму,
праінфармавалі аб сітуацыі з каронавірусам. Кожнаму расказалі, што без
неабходнасці не варта выходзіць з кватэры, наведваць людныя месцы. Кожны раз
напамінаем аб гарачай лініі, на якую яны могуць звярнуцца з якой-небудзь
просьбай.
— Ці паступаюць ужо званкі з нагоды дастаўкі прадуктаў?
— Паступаюць. Праца па выяўленні жыхароў раёна, якія маюць патрэбу ў дапамозе,
цяпер ідзе актыўна. І ў цэнтры гатовыя, што такіх людзей з кожным днём будзе
больш.
— Як абараніць састарэлых ад махляроў у гэты перыяд?
— Дапамога самотным і самотна пражываючым пажылым і інвалідам арганізавана
такім чынам, каб не дапусціць махлярства. Калі паступае на тэлефон
званок ад грамадзяніна, мы адразу гаворым, калі і ў які час прыйдзе
сацработник або валанцёр. Указваем таксама яго прозвішча, імя і імя па бацьку. І
абавязкова ў яго пры сабе ёсць дакумент, які сведчыць асобу.
— А як самі сацыяльныя работнікі засцерагаюцца ад віруса, бо яны
наведваюць незашчую катэгорыю грамадзян?
— Патрабаванні да стану здароўя сацыяльных работнікаў у цяперашні час
узмацніліся, асабліва да тых, хто выязджае на дом да падапечных. Яны два разы на
дзень вымяраюць тэмпературу цела: да пачатку і па завяршэнні працоўнага дня. Дадзеныя
фіксуюцца і адсочваюцца па журналах уліку стану здароўя. Усе
сацыяльныя работнікі забяспечаны стэрыльнымі маскамі, пальчаткамі, растворамі для
дэзінфекцыі рук.
— Застацца пажылому чалавеку аднаму — што можа быць страшней?
— Зразумела, што сацыяльная ізаляцыя можа негатыўна адбіцца на
псіхалагічным стане пажылых людзей, якія часцей пачынаюць хварэць і
адчуваюць меншую сацыяльную абароненасць. Таму ў такі перыяд падтрымліваць
адносіны асабліва важна. Гэта заўсёды можна зрабіць па тэлефоне або з дапамогай
відэасувязі.
— А калі чалавек мае хранічныя захворванні і яму патрэбныя лекі, ды яшчэ
тыя, якія адпускаюцца па рэцэпце ўрача…
— Грамадзянам, якія пакутуюць ад хранічных захворванняў і якім
пастаянна неабходна прымаць лекі, прызначаныя ўрачом, варта патэлефанаваць
у цэнтральную раённую паліклініку і пакінуць свае кантактныя даныя. З імі
звяжацца медработник. Ён арганізуе дастаўку рэцэптаў на дом.
* * *
Пажылым людзям бывае цяжка справіцца з бытавымі задачамі без старонняй
дапамогі. Водная ўборка, вынас смецця, дапамога з адзеннем, паход на пошту… На
сацыяльных работнікаў цяпер прыпадае вялікая нагрузка. Калі раней за такой
дапамогай звярталася нямнога людзей, то цяпер колькасць заявак значна
павялічылася. Да наступлення віруснага перыяду пажылыя людзі самі хадзілі ў
краму, як на шпацыр, каб пагутарыць. Цяпер жа ім рэкамендавана
заставацца дома.
Сацыяльныя работнікі за дзень абыходзяць каля дзясятка людзей, і добра, калі
крама побач. У руках даводзіцца насіць нялёгкія пакеты з лекамі і
прадуктамі. Часам у заказы ўключаны не толькі тавары першай неабходнасці.
Напэўна, у гэты перыяд нам усім трэба быць узаемна ветлівымі і паважаць працу
сацслужбы. Па магчымасці, мы не павінны затрымліваць сацыяльных работнікаў
лішнімі размовамі і просьбамі, бо ад іх чакаюць дапамогі іншыя грамадзяне.
У нашых сілах удакладніць, якая дапамога патрэбна пажылому чалавеку, будзь то сусед
або сваяк, а затым і дапамагчы яму. Бо захапіць з крамы яшчэ адзін
пакет малака і бохан хлеба можа кожны, у каго ёсць добрае сэрца. Гэта будзе
карысна і тады, калі пандэмія скончыцца, бо ўвага і клопат пра пажылых
людзей асабліва важныя.
Наталля ХРАПАВІЦКАЯ.