У канцы 2017 года Аляксандр Лукашэнка падпісаў дэкрэт "Аб развіцці лічбавай эканомікі", дзякуючы якому беларуская IT-галіна атрымала беспрэцэдэнтныя ўмовы для развіцця, а створаны яшчэ ў 2005 годзе Парк высокіх тэхналогій прагрымеў на ўвесь свет. "Беларусь ператвараецца ў Сіліконавую даліну", "Беларусь становіцца сусветным цэнтрам распрацовак", - так пісалі пра краіну The Wall Street Journal і Forbes. "Рай для праграмістаў", "Выключны патэнцыял і дальнабачная эканамічная палітыка", - ацэньвалі магчымасці рэспублікі заснавальнік вядомага амерыканскага стартапа Mapbox Эрык Гундэрсэн і экс-дзяржсакратар ЗША Майкл Пампеа. 

У новым выпуску YouTube-праекта БЕЛТА "Па факце: рашэнні Першага" мы раскажам, як Беларусь стала IT-краінай, развеем міфы пра Парк высокіх тэхналогій і паспрабуем высветліць, якое ж усё-такі будучыню беларускага IT-сектара. 

  

Як ствараўся Парк высокіх тэхналогій? 

Пачнем мы здалёк. У пачатку 2000-х беларускія ўлады вырашылі ўзяцца за развіццё інфармацыйных тэхналогій. Не проста так. Па-першае, яны лічылі, што гэта дапаможа павысіць канкурэнтаздольнасць эканомікі. Па-другое, неабходна было спыніць "уцечку розумаў". І не проста спыніць, але і прыцягнуць у краіну лепшых з лепшых. Рэалізаваць амбіцыйныя планы вырашылі з дапамогай стварэння ўласнай Сіліконавай даліны. 

"Апошнім часам я чую ад некаторых вучоных, асабліва маладых, што ў нас не створаны ўмовы для развіцця і прымянення розумаў, што за мяжой ёсць усё, а ў нас нічога. Як кіраўніка дзяржавы мяне не могуць не насцярожваць такія погляды. Таму было прынята рашэнне аб стварэнні ў Беларусі парку высокіх тэхналогій, дзе будуць створаны ўсе ўмовы для творчасці вучоных. Мы павінны ўтрымаць лепшыя розумы ў Беларусі, каб яны не з'язджалі за мяжу, вярнуць тых, хто з'ехаў працаваць за мяжу, прыцягнуць тых праграмістаў, якія сёння працуюць "на кухні", а таксама спецыялістаў з суседніх краін", - сказаў Аляксандр Лукашэнка ў 2004 годзе на семінары кіраўнікоў у Віцебску. 

Пры гэтым Прэзідэнт падкрэсліваў: парк высокіх тэхналогій павінен прыносіць краіне і людзям эканамічную карысць, а не стварацца дзеля іміджу.