«Месца сустрэчы змяніць нельга» — напалову жартам кажа пра сваё прадпрыемства маладое папаўненне ААТ «Амкадор-КЭЗ». За апошнія гады завод трывала заняў верхнія радкі ў топе горадаўтваральных прадпрыемстваў Талачынскага раёна і стаў жаданым месцам працы для моладзі.

«Месца сустрэчы змяніць нельга» — напалову жартам кажа пра сваё прадпрыемства маладое папаўненне ААТ «Амкадор-КЭЗ». За апошнія гады завод трывала заняў верхнія радкі ў топе горадаўтваральных прадпрыемстваў Талачынскага раёна і стаў жаданым месцам працы для моладзі.

У цэху сустракаем Анастасію Мядзведскую і Івана Благадзерава. Хлопец і дзяўчына — былыя аднакласнікі, выпускнікі Коханаўскай сярэдняй школы. За плячыма ў абодвух — год на заводзе. Дзяўчына скончыла Віцебскі тэхналагічны ўніверсітэт, вярнулася на завод эканамістам па планаванні. Іван пасля Беларуска-Расійскага ўніверсітэта прыйшоў інжынерам-тэхнолагам. За год вырас да начальніка аддзела канструктарскага аддзела:

— Рад, што ў мяне паверылі, хоць хваляваўся, як справлюся. Дапамагла настаўніцкая падтрымка старэйшых калег. Праца цікавая, наперадзе шмат новага. Добра, калі ў невялікіх населеных пунктах, як наш, ёсць такія вытворчасці, — жыць і працаваць лепш у родных мясцінах.

Інтарэс моладзі да працы на прадпрыемстве з'явіўся не на пустым месцы. Дзеці з усяго раёна рэгулярна прыязджаюць сюды на экскурсіі. У многіх тут працуюць сваякі, якія дзеляцца сваім меркаваннем аб перспектывах вытворчасці. Яшчэ больш пашанцавала дзецям заводчан. З 3-га па 11-ы клас за добрыя адзнакі (пры сярэдняй паспявальнасці за чвэрць не менш за 9 балаў) ім штомесяц выплачваюць стыпендыю — адну базавую велічыню. Цяпер яе атрымліваюць 12 «амкадараўцаў» — так называюць тут патэнцыйных прадаўжальнікаў сямейных працоўных дынастый. Усе ў курсе, чым жыве завод, якія ў яго перспектывы і магчымасці, уключаецца ў размову яшчэ адзін малады спецыяліст, кіроўца-выпрабавальнік Андрэй Клімовіч. Ён таксама з мясцовых, уладкаваўся нядаўна. Хлопец ставіць перад сабой амбіцыйныя мэты, збіраючыся ўдасканальвацца ў прафесіі: