У Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь уключаны 9 відаў рыб: стэрлядзь, атлантычны ласось, кумжа, ручаёвая фарэль, еўрапейскі харыус, еўрапейская карюшка, гольян азёрны, звычайны вусач, рэпуха. Лоў гэтых відаў забаронены.
У Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь уключаны 9 ві даў рыб: стэрлядзь, атлантычны ласось, кумжа, ручаёвая фарэль, еўрапейскі харыус, еўрапейская карюшка, гольян азёрны, звычайны вусач, рэпуха. Лоў гэтых ві даў забаронены.
Стерлядь. Адзіны від сямейства асят
ровых, які жыве ў стане натуральнай свабоды ў такіх рэках Беларусі, як Прыпяць,
Сож, Бярэзіна, Дняпро і іх прытокі. Звычайна сустракаюцца асобіны даўжынёй 40-60
см і масай да 1 кг, хоць асобныя экзэмпляры могуць вырастаць звыш 1 м у даўжыню
вагой каля 16 кг. Сцерлядзь з'яўляецца зграйнай прыдоннай рыбай, аддае перавагу
глыбокім участкам рэк, праточным ямам з пясчаным або га
лечным дном. Нерастуецца пры
У 1948-1954 гг. праводзілася засяленне стэрлядзі ў Заходнюю Дзвіну на тэрыторыі Латвіі і Нёман на тэрыторыі Літвы. Аднак у тых жа рэках на тэрыторыі Беларусі стэрлядзь не а кліматызавалася. Цяпер у некаторых п рудовых гаспадарках рэспублікі створаны матачныя пагалоўі стэрлядзі, якія дазваляюць атрымліваць рыбапасадачны матэрыял для зарыблення рэк гэтым каштоўным відам. У 2006 годзе 5 тысяч аднагадо вых стэрлядзі выпусцілі ў Бярэзіну, у 2016 годзе каля 900 экзэмпляраў – у Прыпяць, а ў 2017 годзе ў Дняпро засялілі 1,9 тысячы асобін стэрлядзі на беларускім баку і 30 тысяч асобін на трансгранічным
Атлантычны ласось (семга) і кумжа. Праходныя віды сямейства ласосевых. Ласось дасягае даўжыні 1,5 м і масы 32 кг, кумжа вырастае да 1 м і 12 кг. У той час, як большая частка цела кумжы пакрыта шматлікімі чорнымі плямкамі, ласось практычна не мае плям ніжэй бакавой лініі.
Да 50-х гадоў ХХ стагоддзя ласось і кумжа заходзілі з Балтыйскага мора на нераст у Заходнюю Дзвіну, Нёман і Вілію. Сёння абодва віды сустракаюцца падчас нерасту (у кастрычніку-снежні) у водатаках басейна ракі Вілія на тэрыторыі Астравецкага і Смаргонскага раёнаў Гродзенскай вобласці. Нягледзячы на тое, што за перыяд жыцця ў моры ласосевыя здзяйсняюць далёкія міграцыі, большасць з іх вяртаецца для нерасту ў тыя ж рэкі і нават на тыя
не нересцілішчы, дзе вывеліся самі. Падчас нерасту гэтыя рыбы не харчуюцца, таму, аднерасціўшыся, шматлікія ласосі гінуць ад знясілення.
Ручаёвая стронга. З'яўляецца прэснаводнай жылой (пастаянна жыве на адным месцы) формай ручаёвай стронгі. Жыве ў невялікіх рэках і ручаях з чыстай халоднай вадой. Шырока распаўсюджана ў басейнах Нёмана і Віліі, нераст адбываецца ў лістападзе-снежні на перакатах з пясчаным або галькавым дном. Рост стронгі дастаткова хуткі, але моцна залежыць ад умоў пражывання: у вялікіх рэках з дастатковай кармавой базай сустракаюцца буйныя асобіны, у невялікіх ручаях з недастатковай колькасцю корму буйныя асобіны не адзначаюцца. Даўжыня цела стронгі дасягае 22-55 см, маса – 0,2-2 кг.
Еўрапейскі харыус. Адзіны прадстаўнік сямейства харыусавых у Беларусі. Гэта адна з самых прыгожых рыб. Афарбоўка яркая, асабліва ў перыяд размнажэння. На спіне і баках – дробныя, а на высокім спінным плаўніку – буйныя цёмныя плямы. Лад жыцця харыуса блізкі да ладу жыцця ручаёвай стронгі.
На тэрыторыі рэспублікі харыус жыве ў халаднаводных з высокім утрыманнем кіслароду вадатоках басейна ракі Нёман. Вядзе аселы лад жыцця. Нераст пачынаецца пры вясновым павышэнні тэмпературы вады да 7-9 градусаў у канцы красавіка – пачатку мая. Харчуецца ў асноўным у прыцемках.
Еўрапейская карюшка (снец). Жыве ў азёрах Беларусі, адрозніваецца ад прахадной карюшкі значна меншымі памерамі – 6-10 см. Сустракаецца ў басейне ракі Заходняя Дзвіна – азёрах Дрывяты, Снуды, Струста, Валос, Рычы (Браслаўскі р-н), Доўгае (Глыбоцкі р-н), Рудакова (Мядзельскі р-н). Гэта зграйная рыба, якая трымаецца паблізу берага на значных глыбінях. Колькасць снетка ў азёрах Беларусі як рыбы з кароткім жыццёвым цыклам (2-3 гады) падвержана рэзкім ваганням з-за змены ўмоў натуральнага воспроизводства – забруджвання, заілення і зарастання нерасцілішчаў.
Гольян азёрны. У адрозненне ад рачнога гольяна, азёрнага можна сустрэць у моцна зарослых расліннасцю азёрах, гэты від пераносіць без
наступстваў нізкае ўтрыманне кіслароду ў вадзе. У пэўнай ступені нагадвае ліня, таму яго часам называюць лінёк. Гуляе важную ролю ў трафічных ланцугах вадаёмаў, паколькі служыць ежай драпежным рыбам. Нераст скрыты, працякае з мая да ліпеня.
Звычайны вусач. Паўпрахадная рыба сямейства карпавых, якая дасягае даўжыні 40-60 см і масы 2-3 кг. Жыве ля дна, пераважна, камяніста-пясчанага, вядзе ў асноўным начны лад жыцця. Здзяйсняе значныя нерастовыя міграцыі. Жыве ў рэках Нёман, Вілія, Заходні Буг і іх прытоках. Дняпроўскі вусач сустракаецца ў рацэ Дняпро і яе прытоках – Бярэзіне, Друці, Прыпяці, Сожы.
Асноўнымі абмяжоўваючымі колькасць вусача фактарамі з'яўляюцца забруджванне рэк, павышэнне мутнасці вады. Для аднаўлення запасаў неабходна арганізацыя штучнага узнаўлення.
Рыбец. Лічыцца прахаднай рыбай, якая заходзіць у рэкі для несту з прывусцевых участкаў мораў, аднак у межах Беларусі яна з'яўляецца тыпова прэснаводнай формай. Сустракаецца ў басейнах рэк Заходні Буг, Нёман, Заходняя Дзвіна, вярхоўях Дняпра. Дасягае даўжыні 50 см і масы 3 кг. У сувязі з высокай патрабавальнасцю да месцаў несту рыбец ранняй вясной здзяйсняе працяглыя міграцыі ў вярхоўі рэк. Асноўным мерапрыемствам па павелічэнні колькасці з'яўляецца меліярацыя натуральных і стварэнне штучных нерестилищ.
Лоў кніжнікаў забаронены. У выпадку ненаўмыснага вылаву такой рыбы, яе трэба выпусціць назад у ваду.