Крутыя віражы “Залатой восені”

Залатая восень зноў уступіла ў свае законныя правы. І, акрамя бабінага лета і грыбнога буму, лепельчан чакала яшчэ адна, ужо якая стала традыцыйнай, падзея. Гэта адкрытыя асабіста-камандныя спаборніцтвы па картынгу “Залатая восень”, прысвечаныя памяці Віктара Пузанова.

Што картынг — гэта “Формула-1” у мініяцюры, зразумела ўсім і кожнаму. “Картынг моцна змяніўся з часоў маіх выступленняў. Цяпер гэта копія “Формулы” — узровень прафесіяналізму вельмі высокі”, — адзначае аўстралійскі пілот Даніэль Рыкарда. Вядома, кожны з гоншчыкаў на лепельскіх трасах марыць калі-небудзь выйсці на аўтадромы “Нюрбургрынга” або “Спа-Франкоршама” і зрабіць падобную кар’еру. Аднак галоўнае не ў гэтым.

У чым? На гэтае пытанне бліскуча ў свой час адказаў шматразовы чэмпіён “Формулы” Міхаэль Шумахер: “Галоўнае — гэта задавальненне! Калі да яго дадаецца яшчэ сапраўдны талент, то атрымліваецца сапраўдны аўтагоншчык”. Адчуванне драйву і прага хуткасці — вось навошта ідуць у гонкі. Да таго ж складана сабе ўявіць больш дынамічны від спорту, у якім усё вырашаюць долі секунды.

Наогул, картынг чымсьці падобны на шахматы. Усё проста. Бо і гоншчыку трэба не толькі ціснуць на педаль газу, але і думаць галавой. Пралічваць розныя атакі і рабіць гэта маланкава. Да прыкладу, калі паварот — частка камбінацыі, то яго праходзіць трэба так, каб як мага дакладней трапіць у наступны. Значыць, нейкія павароты трэба прайсці павольней, каб выйсці на прамую і праехаць яе хутчэй. Такія вось “дынамічныя шахматы”. І яны прыцягнулі шмат лепельскіх заўзятараў.

Стартавая рашотка ў класе “Нацыянал” была на рэдкасць насычанай. На старт выйшлі пятнаццаць спартсменаў з Магілёва, Полацка, Глыбокага, Докшыц. Годнай канкурэнцыяй прыезджым аматарам аўтаспорту склалі мясцовыя гоншчыкі. Крутыя віражы плошчы Свабоды вывелі на першае месца Аляксея Дземку з лепельскага цэнтра дзяцей і моладзі. Аляксей перамог у першым і другім заездах — і па праве заняў першае месца. Годнай канкурэнцыяй яму склаў полачанін Дзмітрый Доўгі. П’едэстал гонару ў абодвух заездах яму хапіла для выніковага другога месца. Трэцім стаў яшчэ адзін лепельчанін — Ігар Клундук.

Калі ў класе “Нацыянальны” дазволены любыя дапрацоўкі рухавіка, то пратакол “Формулы-250” на гэты конт больш строгі. Дазволена выкарыстоўваць любы рухавік на базе ММВЗ без каробкі перадач аб'ёмам да 125 кубічных сантыметраў або любы чатырохтактны аб'ёмам да 270. У “Формуле-250” стартавала сем гоншчыкаў. З самага старту барацьбу за перамогу паміж сабой павялі палачане Уладзіслаў Сухалёнак і Мікіта Яцкевіч. У гэтым “міжсабойчыку” больш удачлівым аказаўся Улад, які падняўся на адну прыступку вышэй у абодвух заездах, чым Мікіта. Наваполачанін Вадзім Рагозны заваяваў “бронзу”.

У класе “Ф-125” акрамя беларускіх гоншчыкаў удзельнічаў Аляксей Малахаў з расійскага Смаленска. Аднак стартавы чацвёрты нумар вывеў яго толькі на пятае месца ў першым заездзе і на сёмы ў другім. Трыццаць ачкоў і агульнае сёмы месца, без сумневу, засмуцілі расійскага аўтааматара. Кіравалі ж балам у “Ф-125” іншыя. Барацьба за другое і трэцяе месцы разгарнулася паміж лепельчанінам Вячаславам Ерашовым і прадстаўніком Полацка Дзмітрыем Мішуто. Больш высокае месца ў першым заездзе дапамагло Вячаславу ў выніку стаць першым. Дзмітрый Мішуто — другі. Пяцьдзесят восьмы стартавы нумар стаў шчаслівым для Максіма Чымпога з Ушач. Метэорам праляцеўшы па дыстанцыі, ён заслужана заваяваў першае месца.

Клас “Папулярны” аказаўся не занадта папулярным у гоншчыкаў. Шэсць чалавек вызначалі трох лішніх, тых, каму не дастануцца лаўры прызёра. П'едэстал атрымаўся разнастайным па сваёй геаграфіі — Лепель, Докшыцы, Полацк. Атрадна і тое, што лепельчанін Данііл Бадзяй не даў сваім супернікам нават падняць галаву з кокпіта. Выхаванец цэнтра дзяцей і моладзі ўпэўнена перамог як у абодвух заездах, так і ў агульным заліку. Канстанцін Стодальнік з Докшыц і Кірыл Кротаўскіх з Полацка занялі другое і трэцяе месцы адпаведна.

У класе “Малыш” змагаліся самыя маленькія ўдзельнікі ва ўзросце ад шасці да васьмі гадоў. Лепельчанін Данііл Кляштарны з цэнтра дзяцей і моладзі годна змагаўся з палачанамі, але больш вопытным спартсменам усё ж саступіў. Увесь п'едэстал “акупавалі” палачане — Ягор Панфілаў, Канстанцін Волкаў і Артур Шардыка.

Узроставы цэнз у класе “Міні” некалькі вышэй — восем-трынаццаць гадоў. Тут не было роўных палачаніну Юрыю Ледніцкаму, які выйграў у свайго суайчынніка Арцёма Ефіменкі шэсць ачкоў. Трэцім стаў Фелікс Макарэвіч з Оршы.

У “Формуле” хутчэй за ўсіх фінішную рысу перасёк балід Станіслава Макарэвіча з Оршы. Годнай канкурэнцыяй яму стаў Сцяпан Церанцьеў. Высілкаў аўтагоншчыка з Магілёва хапіла для другой прыступкі п'едэстала гонару. Полачанін Арцём Кунько саступіў Сцяпану некалькі балаў і заняў трэцяе месца.

У камандным першынстве перамаглі аўтагоншчыкі з Полацка. Другімі сталі лепельчане. Трэцяе месца — за спартсменамі з Докшыц.