Курган Дружбы за гады існавання стаў месцам памяці трох народаў - Шэрстнеў

Курган Дружбы за 60 гадоў існавання стаў месцам памяці, сімвалам яднання і братэрства трох народаў. Такое меркаванне выказаў сёння на сустрэчы ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны ля гэтага памятнага месца старшыня Віцебскага аблвыканкама Мікалай Шарснёў, перадае карэспандэнт БЕЛТА.

"Мы хочам, каб з кожным годам народная памяць мацнела аб тых падзеях і перажытым людскім горы. Усё гэта для таго, каб у будучыні не дапусціць вайны", - адзначыў Мікалай Шарснёў. Ён дадаў, што моладзі захоўваць і прымнажаць традыцыі, створаныя бацькамі і дзедамі на Кургане Дружбы.

Губернатар Пскоўскай вобласці Міхаіл Ведэрнікаў акцэнтаваў увагу на тым, што ўдзельнікі сустрэчы знаходзяцца ў гістарычным і легендарным месцы. "У гэтых непраходных лясах у 1942 годзе рускія, беларускія і латышскія партызаны сфарміравалі тое, што сёння вядома як партызанскі край. Гэтая тэрыторыя стала сімвалам народнага гераізму, увасабленнем праведнай помсты, чалавечага гонару, самаахвяравання і жорсткага супраціву", - сказаў кіраўнік рэгіёна.

Міхаіл Ведэрнікаў нагадаў, што па выніках вайны за самаадданасць і гераізм больш за 311 тыс. партызан былі ўзнагароджаны ордэнамі і медалямі, 248 чалавек атрымалі званне Героя Савецкага Саюза. "Пры гэтым палову ўзнагарод - 144 тыс. - атрымалі байцы, якія змагаліся на тэрыторыі Беларусі. Браты беларусы ўнеслі каласальны ўклад у агульную перамогу, і мы, расіяне, гэтага ніколі не забудзем", - дадаў губернатар.

З кожным годам колькасць удзельнікаў сустрэчы з ліку ветэранаў Вялікай Айчыннай вайны скарачаецца. Сярод тых, хто прыехаў на юбілейную сустрэчу, 93-гадовы Мікалай Сушкоў з Полацка. "Яшчэ калі пасля вайны служыў у арміі, прыязджаў сюды разам са сваімі салдатамі. Ім ветэраны распавядалі пра вайну. Пазней стаў ездзіць з сынамі, бо моладзі не проста важна тут быць, а неабходна ведаць пра тое, хто і як ваяваў", - адзначыў Мікалай Сушкоў.

Салідарны з ім і Уладзімір Дашчанок - адзін з пастаянных удзельнікаў урачыстасцей на мяжы Беларусі, Расіі і Латвіі. Ён у 17-гадовым узросце пайшоў у партызаны, змагаўся з ворагам у гэтай мясцовасці. "Моладзь правільна робіць, што прыязджае ў гэтыя мясціны і разбівае лагер. Я з імі штогод сустракаюся. Яны вельмі цікавяцца ўспамінамі і ставяцца да нас з пашанай", - дадаў ветэран.

Сёння на стыку трох дзяржаў праходзіць 60-я міжнародная сустрэча франтавікоў, партызан і падпольшчыкаў Беларусі, Расіі, Латвіі. Сустрэча пачалася з ускладання кветак і вянкоў - спачатку да помніка камсамолцы-разведчыцы Марыі Пынто на тэрыторыі Расіі, затым - да манумента героям-камсамольцам вёскі Прошкі на беларускай зямлі. І ў завяршэнне кіраўніцтва Пскоўскай і Віцебскай абласцей перадалі кошык з кветкамі латвійскаму боку для ускладання да манумента Герою Савецкага Саюза Іманту Судмалісу. Да пачатку памятных мерапрыемстваў яго ўдзельнікі, падзеленыя невялікай рэчкай Сіняй, па якой праходзіць лінія мяжы паміж Расіяй і Латвіяй, махалі адзін аднаму, перадавалі прывітанне і спявалі хорам "Кацюшу". Расійскі бок у гонар юбілейнай сустрэчы вырабіў памятныя медалі і ўручыў некаторым гасцям.

Курган Дружбы быў насыпан у 1959 годзе на мяжы трох рэспублік у гонар баявога садружнасці партызан Беларусі, Расіі і Латвіі. Зямля для яго ўзята з магіл партызан і воінаў Чырвонай арміі, з месцаў гібелі Аляксандра Матросава, Клаўдзіі Назаравай, Леаніда Голікава, Марыі Парываевай і іншых герояў. Да кургана пракладзены тры алеі: з Беларусі - бярозавая, з Расіі - кляновая, з Латвіі - ліпавая. На вяршыні расце дуб - сімвал непарушнай дружбы трох народаў. На трох гранітных плітах на трох мовах напісана: "Курган Дружбы узведзены на стыку межаў трох братніх рэспублік у гонар баявой дружбы, змацаванай крывёю ў гады Вялікай Айчыннай вайны рускіх, беларускіх і латышскіх партызан. Адкрыты 3 ліпеня 1959 года".

Навіны Беларусі (БЕЛТА)