Ва ўсім свеце захворванне на лістэрыёз набывае асаблівую актуальнасць у сувязі з рэгістрацыяй у высокаразвітых краінах свету выпадкаў, звязаных з ужываннем гатовых прадуктаў харчовай індустрыі.

Ва ўсім свеце захворванне на лістэрыёз набывае асаблівую актуальнасць у сувязі з рэгістрацыяй у высокаразвітых краінах свету выпадкаў, звязаных з ужываннем гатовых прадуктаў харчовай індустрыі. Гэта захворванне сталі разглядаць як адну з важных харчовых інфекцый у свеце. Што азначае праблему мікрабіялагічнай бяспекі харчовых прадуктаў, рашэнне якой непасрэдна накіравана на ахову здароўя насельніцтва.

Лістэрыёз – інфекцыйнае захворванне чалавека і жывёл.

Лістэрыёз небяспечны для цяжарных і нованароджаных, пажылых людзей, людзей з імунадэфіцытнымі станамі.

Востры і хранічны лістэрыёз цяжарнай жанчыны можа быць прычынай перапынення цяжарнасці, заганаў развіцця плёну і яго ўнутрычэраўнай гібелі.

Узбуджальнік лістэрыёзу устойлівы да розных фактараў навакольнага асяроддзя, у тым ліку нізкатэмпературных, ён доўга захоўваецца ў глебе, вадзе, паталагічным матэрыяле ад загінулых жывёл, кармах.

Асаблівасцю лістэрый з'яўляецца тое, што ў адрозненне ад большасці мікробаў, яна здольна размнажацца і доўга захоўвацца ў розных харчовых прадуктах пры +4 °C. Таксама яна можа захоўвацца ў прадуктах, упакаваных у плёнкі пад вакуумам.

Крыніцай інфекцыі пры лістэрыёзе з'яўляюцца жывёлы. Лістэрыі выяўляюцца ў дзікіх драпежных і парнакапытных жывёл, птушак, хатніх і сельскагаспадарчых жывёл (свіней, дробнай і буйной рагатай жывёлы, коней, трусоў, радзей котак і сабак, а таксама ў рыбе і морапрадуктах.

Асноўныя шляхі заражэння – кантактны (праз пашкоджаныя скурныя пакровы – догляд за жывёламі, раздзелка туш); аліментарны (пры ўжыванні ў ежу інфікаваных прадуктаў харчавання, як расліннага, так і жывёльнага паходжання); аэрагенны (праз слізістыя абалонкі дыхальных шляхоў, кон'юнктыву вачэй пры працы з кармамі, апрацоўцы жывёльнай сыравіны – воўны, шчаціны, скуры, футра, пёраў, пуху); трансмісіўны (праз крывасмокальных насякомых, кляшчоў); перынатальны (трансплацэнтарна або падчас родаў).

Найбольш часты шлях заражэння - аліментарны.

Працягласць інкубацыйнага перыяду складае ад 1–2 дзён да 2–4 тыдняў, зрэдку да 1,5–2 месяцаў.