Згодна з Правіламі аматарскага рыбалоўства, у рыбаловаў-аматараў з'явілася магчымасць лавіць рыбу раней забароненым спосабам — выкарыстоўваючы экраны-тэлевізары.
Рыбалоўны «тэлевізар» уяўляе сабой адрэзак сеткі, сплецены з ляскі (0,14-0,25 мм) або тонкай капронавай ніткі. Зверху на ім замацаваны трымальнік-поплавок (звычайна гэта проста драўляная палачка), у ніжняй частцы знаходзіцца абцяжарванне (кавалак тоўстага дроту), паміж сабой поплавок з абцяжарваннем дадаткова злучаны парай трывалых шнуроў, якія праходзяць скрозь вочкі сеткі. Дадзеныя прыстасаванні актыўна выкарыстоўваліся для лову рыбы нашымі продкамі, у некаторых выпадках яны былі больш эфектыўныя за сеткі і галоўнае — больш мабільныя, што дазваляла ўсталёўваць экраны-самаловы ў закарчаваных і цяжкадаступных месцах азёр і рэк. Дзясятак экранаў мог прыносіць з дня ў дзень прыстойны ўлоў, практычна не патрабуючы ніякага абслугоўвання.Як не перайсці рамкі закона? Рыбалоўныя экраны ў Беларусі былі ўзаконены з мэтай іх выкарыстання як дапаможных прылад лову. Напрыклад, з іх дапамогай можна налавіць жыўца. Рыбалоў мае права выкарыстоўваць не больш за два такія прыстасаванні, пры гэтым іх памер не павінен перавышаць 1 на 1,5 метра, памер вочкі — не больш за 30 мм. Экраны-тэлевізары забаронена ўсталёўваць на адлегласці бліжэй за 50 метраў ад вусцяў і вытокаў рэк, каналаў, праток і ручаёў, а таксама мастоў, плацін, шлюзаў, помпавых станцый. Лавіць на тэлевізары можна толькі ў светлы час сутак. Пры выездзе на вадаём вялікай кампаніяй або сям'ёй, можна ўсталяваць дастаткова вялікую колькасць сеткаватых экранаў, што дазволіць практычна гарантавана налавіць рыбы на вуху. Але варта ўлічыць, пры сустрэчы з інспектарам давядзецца даказаць, што ў рыбалцы прымалі ўдзел усе члены групы (па колькасці экранаў). Наўрад ці ён паверыць, што сваю, абумоўленую законам, норму тэлевізараў усталёўвалі «грудныя» дзеці.