У наш час сям'я застаецца найважнейшым асяродкам захавання і перадачы з пакалення ў пакаленне культурных каштоўнасцей і нацыянальных традыцый, яна маральна і матэрыяльна падтрымлівае дзяцей, старых і інвалідаў. Правядзенне Дня сям'і служыць павышэнню яе статусу і спрыяе лепшаму разуменню яе наспелых праблем і патрэб.
У наш час сям'я застаецца найважнейшым асяродкам захавання і перадачы з пакалення ў пакаленне культурных каштоўнасцей і нацыянальных традыцый, яна маральна і матэрыяльна падтрымлівае дзяцей, старых і інвалідаў. Правядзенне Дня сям'і служыць павышэнню яе статусу і спрыяе лепшаму разуменню яе наспелых праблем і патрэб.
Дзень сям'і шырока адзначаецца і ў нашай рэспубліцы: праводзяцца дабрачынныя вечары для апекунскіх сем'яў з дзецьмі, сустрэчы сужэнскіх пар, якія маюць вялікі досвед сямейнага жыцця, святочныя мерапрыемствы для дзяцей з шматдзетных і малазабяспечаных сем'яў.
Сацыяльная абарона сям'і, паляпшэнне яе становішча ў грамадстве, ахова мацярынства і дзяцінства з'яўляюцца аднымі з цэнтральных прыярытэтаў дзяржаўнай сацыяльнай палітыкі краіны. У Беларусі сфарміравана заканадаўчая база па ажыццяўленні дзяржаўнай палітыкі ў дачыненні да дзетак, створана сетка ўстаноў сацыяльнага абслугоўвання сям'і і дзяцей. У рэспубліцы паспяхова выконваецца Прэзідэнцкая праграма "Дзеці Беларусі", у якой прадугледжаны меры, накіраваныя на павышэнне ўзроўню жыцця і дабрабыту дзяцей і сем'яў, а таксама паляпшэнне ўмоў для іх выхавання. У краіне шмат увагі надаецца пытанням дэмаграфічнай бяспекі.
Нягледзячы на трансфармацыі шлюбна-сямейных адносін, базісам інстытута сям'і застаюцца сувязі паміж бацькамі і дзецьмі. Найважнейшымі функцыямі сям'і ў сучасных умовах становяцца рэпрадуктыўная і медыка-сацыяльная. Ацэнка сітуацыі ў Рэспубліцы Беларусь паказвае, што маладыя сем'і ствараюцца ў абсалютнай большасці ва ўмовах пачатковага няздравя сужэнцаў, што не можа забяспечыць дзіцяці максімальны патэнцыял здароўя. Сям'я і грамадства не фарміруюць адэкватную мадэль маскуліннасці і не гарантуюць умовы, неабходныя для нармальнай сацыялізацыі дзяўчынкі і забеспячэння яе псіхалагічнай гатоўнасці да шлюбна-сямейных адносін. І тое, і другое праяўляецца ў рызыкоўным па адносінах да здароўя і неспрыяльным з дэмаграфічнага пункту гледжання паводзінах моладзі. Такім чынам, найважнейшыя функцыі сям'ёй не выконваюцца, і назіраеццане спрыяльны прагноз адносна паспяховасці іх выканання зноў фарміруемымі маладымі сем'ямі. Кола паміж сацыяльным і псіхафізічным нездароўем замыкаецца.
Міжнародны дзень сем'яў адзначаецца штогод 15 мая. Абвешчаны рэзалюцыяй 47/237 Генеральнай Асамблеі ААН у 1993 годзе, гэты Дзень адлюстроўвае асаблівую ўвагу сусветнай супольнасці да праблем сям'і. Яго правядзенне дае магчымасць павысіць узровень інфармаванасці ў пытаннях, якія тычацца сем'яў, і паглыбіць веды сацыяльна-эканамічных і дэмаграфічных працэсаў, якія ўплываюць на становішча сем'яў.
У 2007 годзе сваёй рэзалюцыі 62/129 Генеральная Асамблея адзначыла, што палажэнні выніковых дакументаў, якія адносяцца да пытанняў сям'і, якія адбыліся ў 90-я гады буйных канферэнцый і сустрэч ААН на вышэйшым узроўні і звязанай з імі наступнай дзейнасці працягваюць служыць дырэктыўным кіраўніцтвам у выбары шляхоў умацавання арыентаваных на сям'ю кампанентаў стратэгій і праграм.
Абвяшчэнне Міжнароднага дня сям'і стымулявала правядзенне шэрагу прапагандысцкіх мерапрыемстваў, уключаючы нацыянальныя дні сям'і. У многіх краінах правядзенне такіх дзён дало магчымасць вызначыць розныя галіны, якія прадстаўляюць цікавасць для сем'яў і маюць для іх пэўнае значэнне. Да іх адносяцца тэматычныя практыкумы і канферэнцыі, радыё і тэлепраграмы, газетныя публікацыі і праграмы ў галіне культуры.