Вальерна-сажалковай гаспадарка нацыянальнага парку "Браслаўскія азёры" плануе разнастаіць відавы склад жывёл і птушак, якія тут жывуць, паведаміў карэспандэнту БЕЛТА начальнік вальерна-сажалковай гаспадаркі Антон Панцялеенка.
Гаспадарка ўключае дэманстрацыйныя вальеры, сафары-парк і рыбапітомнік. У вальерах утрымліваюцца мядзведзь, ваўкі, лісы, яноты, плямістыя алені, дзік і посахлікі. Апошніх пачалі вырошчваць з мінулага года. Сафары-парк займае тэрыторыю плошчай 1,3 тыс. га, дзе жывуць алені, лані, ласі, зубры і казулі. Пракаціўшыся на веласіпедзе па маршруце вальернай гаспадаркі, можна паназіраць за жывёламі ў натуральным асяроддзі пражывання. Па ходзе маршрутаў устаноўлены таблічкі з карыснай інфармацыяй і ўказальнікі, якія не дадуць згубіцца.
Антон Панцялеенка распавёў, што выбіраць дзень візіту лепш па надвор'і. Калі стаіць спёка, то пажадана прыехаць з раніцы або ўвечары. Калі надвор'е пахмурнае, ідзе дождж, то на працягу ўсяго дня ў сафары-парку можна ўбачыць гадаванцаў. "У планах у нас разнастаіць відавы склад жывёл і птушак - дакупіць або пашукаць траўмаваных жывёл і выхадзіць іх. Хацелася б запусціць у вальеры рысь і лася, іншыя віды посахлікаў, напрыклад, каралеўскага. Цяпер апрацоўваем інфармацыю, думаем, якія жывёлы ў нас лепш перажываюць зіму і будзе лягчэй утрымліваць у нашых умовах, - адзначыў Антон Панцялеенка. - Таксама ў цяперашні час у сафары-парку ідзе будаўніцтва трасы для квадрацыклаў. Магчыма, яшчэ ўвядзем новы веласіпедны маршрут".
Вясной у гаспадарцы было папаўненне - нарадзіліся ваўчаняты, алені і зубраня. Але галоўны любімчык у публікі - мядзведзь, якому ўжо 25 гадоў. Патапыч у дзень з'ядае каля 15 кг ячнай кашы. У спёку 80% часу праводзіць у басейне, які ўстаноўлены ў яго вальеры.
У гаспадарку госці ў асноўным прыязджаюць з Расіі, апошнім часам больш стала турыстаў з краін Балтыі, Украіны. У сезон (з мая да сярэдзіны жніўня) наведваюць 1-2 тыс. чалавек у месяц.
У дзень нашага прыезду два педагогі з Кітая рыбачылі на адным з прудоў гаспадаркі. Шы Юнеу і Лі Мэнъна прыехалі ў Браслаў па міжнародным супрацоўніцтве і навучаюць мясцовых школьнікаў кітайскай мове. "У Беларусі вельмі добразычлівыя і прыязныя людзі. У Браслаўскім раёне радуе, што мы можам дакрануцца да прыроды на такім вялікім прасторы. У сучасным Кітаі такіх куткоў становіцца ўсё менш", - сказала Лі Мэнъна.