Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па эканоміцы, бюджэце і фінансах, намеснік старшыні Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў, начальнік галоўнага ўпраўлення гандлю і паслуг аблвыканкама Ірына Леўковіч правяла асабісты прыём грамадзян, у тым ліку індывідуальных прадпрымальнікаў і прадстаўнікоў юрыдычных асоб.
…Сутнасць звароту з гісторыяй, якая цягнецца з 2017 года, – у пастаўцы жыхарцы Віцебска нездавальняючага зруба для дома на дачным участку ў межах горада. Выгатаваў яго індывідуальны прадпрымальнік з Магілёўскай вобласці. Гісторыя ўжо атрымала сваё дазвол у судзе. І, згодна з яго рашэннем, праўда – на баку заяўніцы. Але на сённяшні дзень яна не задаволена дзеяннямі органаў прымусовага выканання на тэрыторыі Магілёўскай вобласці. Па словах зваротніцы, гора-суб'ект гаспадарання, які аказаў такую мядзведжую паслугу спажыўцу, ужо пазбавіўся ад усялякай маёмасці, аж да таго, што развеўся з жонкай, і яна падала на яго на аліменты. Зруб ужо не з'яўляецца ўласнасцю віцябчанкі, а проста стаіць на яе зямлі, і яна яго захоўнік. Але вярнуць выплачаныя за яго грошы да гэтага часу не атрымліваецца. Зварот застаецца на кантролі сенатара, бо неабходна разабрацца, чаму не спрацаваў механізм па абароне правоў спажыўцоў: альбо гэта вынік дзеянняў несумленнага прадпрымальніка, які імкнецца любой цаной не кампенсаваць сродкі, альбо недапрацоўваюць праваахоўнікі.
… У кожнага свая праўда ў яшчэ адной няпростай гісторыі, звязанай з непрацягненнем тэрміну арэнды памяшкання для гандлёвай дзейнасці ў цэнтры Віцебска. У кожнага боку на руках дакументы, ужо адбылося судовае разбіральніцтва, і назад дарогі няма. Ірына Леўковіч выказвае пажаданні арандадаўцу ў будучыні ўсё ж не даводзіць справу да суда, спрабаваць знайсці нейкія кампрамісныя рашэнні.
– Атрымаўшы адказ Віцебскага гарвыканкама на свой запыт, палічыла неабходным паўторна паспрабаваць разабрацца з гэтым зваротам, выслухаўшы абодва бакі, – адзначыла сенатар. – Юрыдычна гарвыканкам мае рацыю, але, на мой погляд, надалей перш чым даводзіць да судовага разбіральніцтва, трэба шукаць разумны кампраміс і з уласнікамі, і, адпаведна, з калектывам.
Пытанні з многімі «вузламі» нясуць народным абраннікам. І вырашыць іх – задача няпростая, асабліва, калі сваё слова ўжо сказаў закон.