Аналіз эфектыўнасці забеспячэння ў бягучым годзе дарожнай бяспекі сведчыць аб росце дарожна-транспартных здарэнняў (далей – ДТЗ) з удзелам пешаходаў (з 12 да 21, +9 або 75,0%), а таксама цяжкасці іх наступстваў, такіх як гібель (з 4 да 9, +5 або 125,0%) і раненні (з 9 да 13, +4 або 44,4%) грамадзян.
Аналіз эфектыўнасці забеспячэння ў бягучым годзе дарожнай бяспекі сведчыць аб росце дарожна-транспартных здарэнняў (далей – ДТЗ) з удзелам пешаходаў (з 12 да 21, +9 або 75,0%), а таксама цяжкасці іх наступстваў, такіх як гібель (з 4 да 9, +5 або 125,0%) і раненні (з 9 да 13, +4 або 44,4%) грамадзян.
86,0% (18 з 21) ДТЗ з удзелам пешаходаў адбылося ў цёмны час сутак, у які загінулі 8 і атрымалі раненні 11 пешаходаў. Пры гэтым 3 пешаходы знаходзіліся ў стане алкагольнага ап'янэння.
Акрамя таго, 76,2% (16 з 21) ДТЗ дадзенага віду здзейснена па віне пешаходаў, у якіх загінулі 7 і атрымалі раненні 10 уразлівых удзельнікаў дарожнага руху.
05.01.2018 года, каля 23:50, кіроўца Дуда Павел Мікалаевіч, 08.12.1996 года нараджэння, праж.: г. Лепель, вул. Зялёная, 6, кв.5, кіруючы аўтамабілем «Вальво 850», рэг. знак 3131АТ-2, рухаючыся на 154 км. аўтадарогі Мінск-Віцебск, з боку г. Лепеля ў бок г. Мінска здзейсніў наезд на непрацуючую, якая знаходзілася ў стане алкагольнага ап'янэння (2%) грамадзянку Яўтушэўскую Лілію Васільеўну, 29.10.1976 года нараджэння, якая перасякала праезную частку, злева направа па напрамку руху аўтамабіля. У выніку ДТЗ Яўтушэўская Л. В. ад атрыманых траўмаў сканала на месцы здарэння.
У цяперашні час праблема «кіроўца-пешаход» па сутнасці ператварылася ў праблему агульначалавечых узаемаадносін.
Нярэдка наезд на пешаходаў у горадзе здзяйсняецца ў той момант, калі пешаходы ідуць па праезнай частцы. І тады кіроўца павінен быць максімальна асцярожны і ўважлівы, вядучы машыну ў крайнім правым шэрагу. Зніжэнне хуткасці і гатоўнасць да экстраннага тармажэння – гэта адзіныя гарантыі, якія прадухіляюць наезд на пешахода. Дзяржаўтаінспекцыя ўсёй Рэспублікі на працягу некалькіх гадоў узмоцнена праводзіць прафілактычную працу, накіраваную на выкарыстанне пешаходамі святлоадбівальных элементаў. Аднак, нягледзячы на ўсе прыкладзеныя намаганні, па-ранейшаму асноўнай прычынай гібелі людзей застаюцца наезды на пешаходаў і веласіпедыстаў, не абазначаных святлоадбівальнымі элементамі.
Існуе яшчэ адзін канфлікт, які часта ўзнікае паміж кіроўцамі і пешаходамі. Кіроўца ў пэўных месцах павінен саступіць дарогу пешаходам і веласіпедыстам, чаго на практыцы амаль ніколі не адбываецца. У дрэннае надвор'е, калі пешаходы спяшаюцца схавацца ад марозу, ветру, снегу ці дажджу, яны забываюць пра асцярожнасць на дарозе. Падзеты каўнер, нізка апушчаная шапка, парасон абмяжоўваюць агляд і не дазваляюць правільна ацэньваць дарожную сітуацыю.
Пешаходы, акрамя таго, што маюць права пераважнага перасячэння праезнай часткі дарогі па нерэгулюемым пешаходным пераходзе, маюць яшчэ і абавязкі, пра якія яны нямала забываюць. Перш чым выйсці на праезную частку дарогі, пешаход павінен пераканацца, што выхад на праезную частку дарогі бяспечны і сваімі дзеяннямі пешаход не створыць перашкоды для руху транспартных сродкаў.