10 студзеня, Мінск /Алена Прус - БЕЛТА/. У Беларусі развіваецца новая форма сацыяльнай работы - дамы сумеснай пражывання, паведаміла карэспандэнту БЕЛТА начальнік аддзела развіцця і каардынацыі сацыяльнай дапамогі і сацыяльнага абслугоўвання Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Таццяна Фёдарава. "Гэтыя дамы маюць розныя назвы - самастойнага, сумеснай або сезоннай пражывання. Але іх сутнасць зводзіцца да аднаго: адзінокія пажылыя людзі, інваліды (гаворка ідзе пра тых, хто захаваў здольнасць да самаабслугоўвання) выязджаюць са сваіх дамоў і на нейкі перыяд селяцца пад адным дахам, фарміруюць агульны бюджэт, з якога аплачваюць камунальныя і іншыя паслугі, харчаванне, - растлумачыла спецыяліст. - Рашэнне аб стварэнні такіх дамоў прымаюць мясцовыя выканаўчыя і распарадчыя органы, зыходзячы з рэгіянальнай сацыяльна-дэмаграфічнай сітуацыі і патрэбы ў гэтай паслузе. Пражываючыя ў такіх дамах знаходзяцца пад патрэнаце спецыяліста па сацыяльнай рабоце і сацыяльных работнікаў тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва". Адзін з галоўных плюсаў такой ідэі - бяспека пражывання старых і інвалідаў, падкрэсліла Таццяна Фёдарава. Яны засяляюцца ў падрыхтаванае для гэтых мэт адрамантаванае памяшканне, дзе няма праблем з ацяпленнем, водазабеспячэннем і г.д., прыходзяць у выпадку неабходнасці на дапамогу адзін аднаму, маюць зносіны, разам праводзяць вольны час. У якасці прыкладу яна прывяла дом сезоннага пражывання ў Вілейскім раёне (Мінская вобласць), створаны па ініцыятыве мясцовых улад. Аналагічны вопыт атрымлівае прапіску і ў іншых рэгіёнах краіны. Так, напрыклад, у Смаргонскім раёне (Гродзенская вобласць) у такім доме жывуць некалькі пажылых жанчын і мужчын. Начальнік упраўлення стацыянарных устаноў сацыяльнага абслугоўвання і капітальнага будаўніцтва міністэрства Марыя Гарбацэвіч лічыць, што такая новая форма сацыяльнай работы - перспектыўная. На яе думку, чым больш розных форм сацыяльнага абслугоўвання, тым лепш: у чалавека з'яўляецца выбар найбольш прыдатнага для яго варыянту з улікам яго жадання, склаўшайся сямейна-бытавой сітуацыі, стану здароўя. Што тычыцца дамоў сумеснай пражывання, то гэты вопыт станоўча зарэкамендаваў сябе ў Расіі, а таксама ў некаторых замежных краінах. Марыя Гарбацэвіч адзначыла, што ў перспектыве магчыма развіццё і такой новай для Беларусі формы жыццеўладкавання старых, як прыёмная сям'я.