У канцы 30-х гг. XX стагоддзя ў СССР панавалі перадваенныя настроі. У Беларусі арганізуюцца ваенныя вучылішчы па падрыхтоўцы малодшага і сярэдняга звяна военачальнікаў. У 1939 г. у г. Лепелі было сфарміравана пяхотнае вучылішча.

Але з часам стала зразумела, што тэрыторыя Беларусі надзвычай рызыкоўная, і ўжо ў 1940 г. кіраўніцтва краіны прымае рашэнне: перавясці вучылішча на бяспечную тэрыторыю, дзе вораг не дастане.

Так, у 1940 г. Лепельскае вучылішча «пусціла карані» на спакойнай валагодскай зямлі.

Праз 17 гадоў гэта вучылішча стала гонарам вобласці: ад ваеннага вучылішча сувязі – да чарапавецкай вышэйшай ваеннай універсітэта радыёэлектронікі.

Па замове выканаўчага дырэктара кампаніі ЗАТ «Расбуд», заснавальніка ВООА «Афіцэры Валагодскай вобласці» Паўла Філімонава і на падставе прадастаўленых ім сумесна з беларускімі калегамі матэрыялах рыхтуецца да выдання кніга пра станаўленне знакамітай ВНУ.