У Віцебску адзначылі Міжнародны дзень вызвалення вязняў фашысцкіх канцлагераў.
У Віцебску адзначылі Міжнародны дзень вызвалення вязняў фашысцкіх канцлагераў.У час Другой сусветнай вайны ў Германіі, дружалюбных ёй краінах і на акупаваных тэрыторыях дзейнічалі тысячы канцлагераў. Іх вязняў спальвалі ў печах крэматорыя, у тым ліку жыўцом, траўлялі ў газавых камерах, катавалі, гвалтавалі і марылі голадам. Акрамя таго, прымушалі працаваць да поўнага знямогі, бралі кроў для салдат вермахта, праводзілі медыцынскія эксперыменты, выпрабоўваючы на людзях новыя прэпараты.
11 красавіка 1945 года быў вызвалены Бухенвальд (Германія). Аднак напярэдадні там успыхнула ўзброенае паўстанне, таму зняволеныя ўжо паспелі ўзяць пад кантроль лагер смерці, калі з'явіліся вайскоўцы. Дзякуючы гэтаму нацысты не паспелі замяць сляды сваіх злачынстваў. Менавіта ў гэты дзень сталі адзначаць Міжнародны дзень вызвалення вязняў фашысцкіх канцлагераў.У Віцебску мітынг прайшоў ля мемарыяльнага комплексу «5-ы полк», размешчанага на месцы былога шталага №313. У мерапрыемстве ўдзельнічалі кіраўнікі вобласці і горада, прадстаўнікі працоўных калектываў, устаноў адукацыі і грамадскіх арганізацый, сведкі тых страшных падзей. Яны ўсклалі кветкі і вянкі да помніка, ушанавалі памяць ахвяр фашызму хвілінай маўчання.
— Наша памяць нетленная. Яна будзе вечна жыць у сэрцах беларусаў, таму што забыць крывавыя злачынствы, учыненыя захопнікамі ў перыяд Вялікай Айчыннай, немагчыма, — сказаў начальнік упраўлення культуры аблвыканкама Пётр Падгурскі. — З моманту заканчэння вайны прайшло амаль 80 гадоў. Цяперашнім пакаленням усё таксама важна ведаць праўду пра злачынствы гітлераўцаў. Апошнім часам з'явіліся новыя звесткі пра генацыд беларускага народа — Генеральная пракуратура ўзбудзіла адпаведную крымінальную справу. Таму мы можам аргументавана адказаць на выклікі сучаснасці, своечасова рэагаваць на геапалітычныя працэсы, што адбываюцца. У свеце складваецца напружаная абстаноўка. Мы адчуваем на сабе дзеянні тэхналогій гібрыднай вайны.
Крывавая і жорсткая вайна не шкадавала нікога, нават старых і дзяцей. З тых, хто апынуўся ў засценках, выжыў толькі адзін з дванаццаці. Міжнародны ваенны трыбунал у Нюрнбергу ў 1946 годзе прызнаў, што зняволенне мірных грамадзян замежных дзяржаў і іх выкарыстанне ў інтарэсах Германіі — не толькі ваеннае, але і злачынства супраць чалавечнасці. Напрыклад, лагер смерці «5-ы полк» дзейнічаў з пачатку акупацыі і да вызвалення Віцебска. Праз яго прайшлі дзясяткі тыс. чалавек, большасць з іх загінула.
Сёння на Віцебшчыне засталося крыху больш за 2 тыс. былых вязняў. Многія з іх знаходзіліся ў месцах масавага знішчэння людзей, будучы дзецьмі. Сёння яны — апошнія жывыя сведкі жорсткага фашысцкага тэрору.
— Мы нізка схіляем галовы перад тымі, хто выжыў, — адзначыў Пётр Падгурскі. — Дзякуем за подзвіг і самаадданую працу ў пасляваенны перыяд.
Крыніца: vitebsk-region.gov.by