Віцебскае кадэцкае вучылішча створана на базе Лужэснянскай гімназіі для адораных дзяцей

- У новым статусе мы набралі некалькі класаў, пры гэтым конкурс быў невялікі, прыкладна два чалавекі на месца. Трэба сказаць, што цяпер мы можам актыўна працаваць з дзецьмі з гарадоў, тады як раней такой магчымасці не было. У надыходзячым навучальным годзе мы будзем актыўна прапагандаваць навучальную ўстанову, а ў будучыні варта рыхтавацца да значна больш высокага конкурсу. Пры прыёме рабяты здавалі выпрабаванні па фізічнай падрыхтоўцы, экзамены па матэматыцы і рускай мове, прайшлі медыцынскі агляд і псіхалагічную гутарку. Як бачым, да нас ідуць падрыхтаваныя ва ўсіх адносінах рабяты, якія ў перспектыве хочуць звязаць сваё жыццё і прафесійную кар'еру са службай у беларускай арміі, органах унутраных спраў і падраздзяленнях МНС. У навучальным плане асаблівых змен не прадугледжваецца - працаваць са здольнымі дзецьмі мы ўмеем, адзінае, што трэба будзе, - акцэнтаваную ўвагу надаваць прафесійнай арыентацыі навучэнцаў. У ходзе адбору і наступнага навучання будуць фарміравацца групы, умоўна кажучы, па напрамках спецыялізацыі, гэта значыць для падрыхтоўкі да паступлення ў навучальныя ўстановы Міністэрства абароны, МУС, МНС і г.п. І ў далейшым працу з групамі мы будзем арганізоўваць у цесным узаемадзеянні з гэтымі ведамствамі. Гэта дазволіць рабятам зрабіць усвядомлены прафесійны выбар, няхай нават не ўсе яны ў выніку апрануць пагоны. Тым больш што па выніках вучобы кадэцкае вучылішча (не выключаю такой магчымасці) не будзе рэкамендаваць да паступлення ў Ваенную акадэмію або Акадэмію МУС тых, хто па маральна-дзелавых якасцях не падыходзіць для службы. Усяго ў кадэцкім вучылішчы 12 класаў прыкладна па 25 вучняў у кожным. У перспектыве мы разлічваем з дапамогай дзяржавы пабудаваць інтэрнат на 200 месцаў, і тады можна сказаць, што фарміраванне паўнавартаснай навучальнай установы будзе завершана. Будаўніцтва інтэрната дасць магчымасць павялічыць набор да 450 чалавек і ў выніку найбольш эфектыўна выкарыстоўваць наяўную навучальную і спартыўную базу. -Дарэчы, пра спартыўную базу. Не так даўно вы актывізавалі працу са спартыўна адоранымі дзецьмі. Будучыя героі спорту не пацерпяць ад змены статусу навучальнай установы?- Вядома, не. У нас захаваны класы спартыўнай накіраванасці, як і раней, па футболе, баскетболе, валейболе, гандболе, плаванні. Дарэчы, сёння ўжо можна казаць пра тое, што дзякуючы акцэнтаванай увазе да развіцця спартыўных здольнасцей рабят Віцебская вобласць сышла з апошніх месцаў па выніках рэспубліканскіх спартакіяд па гульнявых відах спорту. А тыя юныя спартсмены, якія дабіваюцца поспехаў, ужо атрымалі магчымасць нароўні з вучобай у ВНУ праявіць сябе ў вялікім спорце, перайшоўшы ў каманды майстроў па гульнявых відах. Так, у нас некалькі рабят сышлі ў футбольныя клубы БАТЭ і "Нафтан". Мы стараемся па максімуму задзейнічаць спартыўную базу, нават у летні перыяд аб'екты не пустуюць. Стала звычайнай практыкай прадастаўленне нашай базы для вучэбна-трэніровачнага працэсу як беларускім камандам, так і расійскім клубам. Напрыклад, зараз у нас на зборах спартсмены з Мурманска. Ужо 11 гадоў запар праводзяць лета ў Лужасна вучні матэматычных класаў з Санкт-Пецярбурга. Толькі гэтым летам мы заробім ад такіх паслуг больш Br300 млн., летам мінулага года вынік быў крыху сціплейшы (Br200 млн.). Гэтыя сродкі ідуць на ўмацаванне матэрыяльнай базы, на павышэнне зарплаты работнікам, ды і дзяржаве ў выглядзе падаткаў мы нібы вяртаем сродкі, інвеставаныя ў развіццё інтэрната. - Паступіць на вучобу да вас будзе, магчыма, няпроста. А як педагогу трапіць да вас на працу? - За гады працы ў нас склаўся добры, моцны калектыў і педагогаў, і адміністрацыйна-тэхнічнага персаналу, таму і працаўладкавацца да нас складана. Праца ў інтэрнаце мае свае асаблівасці, бо педагог кругласутачна нясе адказнасць за жыццё і здароўе дзіцяці. У цане спецыялісты, якія не проста любяць дзяцей, а бачаць у кожным з іх асобу. Хачу заўважыць, што калектыў з'яўляецца збалансаваным у гендарных адносінах, сярод педагогаў прыкладна аднолькавая колькасць мужчын і жанчын. Гэта вельмі важна перш за ўсё для выхаваўчага працэсу, і мы стараемся стварыць умовы, каб мужчыны замацаваліся ў калектыве. А выхоўваем у першую чаргу уласным прыкладам, як у навучальным працэсе, так і ў побыце, у паўсядзённым жыцці. - Няцяжка выказаць здагадку, што 1 верасня ў вас будзе па-асабліваму ўрачыста…- Так, рыхтуем маляўнічае прадстаўленне, у арганізацыі якога нам аказваюць падтрымку абласны ваенкамат, камандаванне 103-й мабільнай брыгады, раскватараванай у Віцебску. Для хлопцаў пашылі форму, падрыхтавалі пасведчанні асобы і знакі прыналежнасці да кадэцкага вучылішча. Вучэбная установа будзе мець сваю сімволіку - ужо створана і прайшла ўзгадненне ў геральдычным савеце сцяг Віцебскага кадэцкага вучылішча, які таксама ўпершыню будзе прымаць удзел у цырымоніі пачатку навучальнага года. Спадзяюся, гэта мерапрыемства надоўга застанецца ў памяці як нашых вучняў, так і іх бацькоў. А затым у нашых навабранцаў будзе месяц адаптацыі да новых умоў вучобы і жыцця. І толькі пасля заканчэння першых 30 дзён у сценах вучылішча яны будуць дапушчаны да праходжання рытуалу прысвячэння ў кадэты, стануць паўнавартаснымі членамі нашага дружнага калектыву. Гэтыя рытуалы маюць вялікае выхаваўчае значэнне. Не сакрэт, што сёння мы часам робім упушчэнні ў патрыятычным выхаванні падрастаючага пакалення. Магчыма, менавіта кадэцкія вучылішчы павінны стаць прыкладам, узорам для пераймання ў гэтым напрамку працы педагагічных калектываў, унесці свежыя ідэі і метады працы. - І ўсё ж, Уладзімір Уладзіміравіч, у гісторыі Лужаснянскай гімназіі для адораных дзяцей пастаўлена кропка. Што, на ваш погляд, можна назваць самым важным вынікам яе працы? За 17 гадоў існавання ў гэтым статусе навучальная ўстанова падрыхтавала 1 110 хлопцаў, усе без выключэння выпускнікі сталі студэнтамі ВНУ. Можна ўзгадаць таксама і тое, што 15 нашых вучняў станавіліся ў розныя гады пераможцамі міжнародных прадметных алімпіяд, амаль 600 хлопцаў дабіваліся поспехаў на рэспубліканскіх і абласных алімпіядах. Аднак самым важным я б назваў вось што - за гэтыя гады мы даказалі, што пры стварэнні пэўных умоў дзеці з сельскай мясцовасці і дзеці-сіроты могуць дабівацца значных поспехаў і ні ў чым не саступаюць равеснікам з гарадоў. Наш калектыў аднадумцаў стварыў гімназію фактычна на пустым месцы. Сёння мы бачым, што патэнцыял сельскіх жыхароў высокі, калі з дзіцем працаваць, то і вынік будзе годным. Так што самае каштоўнае - гэта нашы дзеці, якіх мы падрыхтавалі да самастойнага жыцця. Сяргей Кочатаў, БЕЛТА.-0-

БЕЛТА