Перадача сертыфіката на абсталяванне для мабільнай рэсурснай пакоі адбылася ў Віцебскім абласным цэнтры карэкцыйна-развіццёвага навучання і рэабілітацыі. Гэта дапаможа праводзіць у розных рэгіёнах Прыдзвіння заняткі з дзецьмі, якія маюць сур'ёзныя праблемы са здароўем.
Удзельнікамі сустрэчы сталі намеснік старшыні Віцебскага аблвыканкама Вячаслаў Дурноў, начальнік галоўнага ўпраўлення па адукацыі аблвыканкама Дзмітрый Хома, прадстаўнікі Дзіцячага фонду ААН (ЮНІСЕФ) у Беларусі, ААТ «Прыёрбанк».
«Інтэлектуальнае люстэрка» лагапеда, супрацьшумавыя навушнікі, камунікатары, лупы, трэнажоры, вертыкалізатары, гульнявыя наборы — усім гэтым будзе абсталявана мабільная рэсурсная пакой, якая зможа прыехаць туды, дзе ў ёй асабліва маюць патрэбу. Яна дапаможа спецыялістам, бацькам і апекунам у працэсе аднаўлення і паўнавартаснага развіцця дзяцей з інваліднасцю і іншымі парушэннямі, якія ўскладняюць жыццё і інтэграцыю ў сацыум. У выніку ў такіх хлопчыкаў і дзяўчынак з розных куткоў Прыдзвінскага краю будзе больш магчымасцей чамусьці навучыцца, асвоіць важныя дзеянні і ўменні.
— Мы сёння шукаем новыя падыходы, прыёмы, формы працы з выкарыстаннем сучаснага абсталявання для больш якаснай ацэнкі сітуацыі і аказання дапамогі сем'ям, у якіх ёсць дзеці-інваліды, — патлумачыла дырэктар абласнога цэнтра карэкцыйна-развіццёвага навучання і рэабілітацыі Марына Фёдарава.
Сума інвестыцый у асістыўнае і рэабілітацыйнае абсталяванне склала 50 тыс. беларускіх рублёў. Абсталяванне для мабільнай рэсурснай пакоі набыта ў рамках гуманітарнага праекта «Папярэджанне інстытуцыяналізацыі і дээінстытуцыяналізацыя дзяцей ранняга ўзросту і дзяцей з інваліднасцю ў Віцебскай вобласці» і яго праграмы «Сям'я кожнаму дзіцяці», якая сумесна з Дзіцячым фондам ААН (ЮНІСЕФ) рэалізуецца пры фінансавай падтрымцы ААТ «Прыёрбанк» і СТАА «Райффайзен-Лізінг», а таксама дзякуючы добраахвотным ахвяраванням. Гэта вельмі значная ініцыятыва — яна нацэлена дапамагчы дзецям з інваліднасцю, якія жывуць у дамах-інтэрнатах, вярнуцца да сваіх бацькоў або знайсці новую сям'ю, спрыяць развіццю альтэрнатыўных форм уладкавання непаўналетніх, а ў ідэале — максімальна паменшыць колькасць дзяцей, якія трапляюць у інтэрнатныя ўстановы. Бо расці дома, з люблячымі і клапатлівымі дарослымі побач, заўсёды лепш — наўрад ці хтосьці будзе з гэтым спрачацца.