01 лістапада, Лепель /Соб.інф./. Ветраны млын, чорны заяц, срэбная кувшинка… Ці можна аб’яднаць гэты жывы і нежывы свет у аднародны шэраг? Аказваецца, можна і лёгка.

01 лістапада, Лепель /Соб.інф./. Ветраны млын, чорны заяц, срэбная кувшинка… Ці можна аб’яднаць гэты жывы і нежывы свет у аднародны шэраг? Аказваецца, можна і лёгка. Да прыкладу, калі паглядзець на гербы Віцебшчыны: менавіта яны іх галоўныя элементы. У гэтым пераканаліся наведвальнікі геральдычнай выстаўкі, нядаўна адкрытай у Доме рамёстваў «Скарбонка».

Прадстаўляў яе Сяргей Рублеўскі, намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення юстыцыі Віцебскага аблвыканкама – начальнік аддзела па архівах і справаводстве. Гэты чалавек не па чутках ведае, якую ўдумлівую і скрупулёзную працу трэба прарабіць архівістам перад тым, як у горада з’явіцца герб – ад вывучэння гістарычнага матэрыялу да падрыхтоўкі праекта Указа Прэзідэнта РБ. Як і ў далёкія часы, сёння за кіраўніком дзяржавы канчатковае рашэнне аб прыняцці герба нават самай маленькай вёскі. Праўда, да гэтага яго павінны зацвердзіць на ўсіх узроўнях - ад мясцовага да рэспубліканскага.

Паказаць разнастайнасць афіцыйных сімвалаў нашай вобласці, а таксама прапагандаваць патрыятычнае выхаванне – галоўныя мэты выстаўкі. Гербы – гэта вялікая каштоўнасць, у іх захоўваецца памяць продкаў, якія жылі на гэтай зямлі, яны звязваюць мінулае і сучаснасць. «Гербы Віцебшчыны» - цяпер іх 42 – у сабранай калекцыі спачатку ўбачылі жыхары гарадоў, у якіх знаходзяцца дзяржаўныя архівы – Полацк, Глыбокае, Орша, Віцебск. І гэтую выставу Сяргей Васільевіч прывозіць на малую радзіму - Лепельшчыну.

Геральдыка - навука складаная, якая жыве па сваіх законах. І проста паглядзеўшы на яе сімволіку, не заўсёды можна правільна ўлавіць закладзены сэнс. А яшчэ гербы трэба ўмець чытаць. Гэтаму і пастараўся навучыць адзінаццацікласнікаў СШ №1 Сяргей Васільевіч падчас прэзентацыі выстаўкі. На імправізаваным уроку геральдыкі дзеці даведаліся, што аснова любога герба – шчыт. І існуюць іх некалькі відаў, якія адрозніваюцца адзін ад аднаго формамі. Адны з самых распаўсюджаных - іспанскі, французскі, варажскі. Яшчэ аказваецца, што лева-права герба не супадаюць з гэтымі бакамі гледача. У геральдыцы засталася традыцыя - глядзець на шчыт вачыма рыцара, які трымае яго.