Выставку "Белае, чырвонае, чорнае: сімволіка колеру ў народнай культуры" прэзентуюць на "Славянскім базары" 10 ліпеня ў гарадской Ратушы, паведамілі БЕЛТА ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі.
У сучасным грамадстве існуе велізарная колькасць каляровых маркераў, якія многае могуць сказаць не толькі аб навакольным свеце, але і аб самім чалавеку, яго статусе, стане і нават прафесіі. Напрыклад, чорнае жалобнае адзенне, ружовая стужачка для нованароджанай дзяўчынкі або блакітная для хлопчыка, форма колеру хакі для вайскоўцаў. Пералічаныя правілы каляровай маркіроўкі з'явіліся ў сацыуме адносна нядаўна. У той жа час у народнай культуры існуюць векавыя традыцыі выкарыстання колеру. "Выстаўка "Белае, чырвонае, чорнае: сімволіка колеру ў народнай культуры" распавядае аб вытоках утварэння бела-чырвона-чорнай трыяды і яе выкарыстанні ў сусветнай культуры, аб сімволіцы вытканых і вышытых узораў, якія ўпрыгожвалі адзенне і прадметы побыту нашых продкаў, аб трансфармацыі ўяўленняў аб прыгажосці і актыўным унядраенні шматколер'я ў народную традыцыю", - адзначылі ў музеі.
Экспазіцыя, якую ўрачыста прэзентуюць на форуме, ужо працуе. У яе ўваходзяць прадметы хатняга ўбрання (рушнікі, посцілкі), дэталі жаночага і мужчынскага традыцыйнага адзення (кашулі, галаўныя ўборы, паясы) з фондаў музея Гомельскага палацава-паркавага ансамбля. На іх прыкладзе можна прасачыць эвалюцыю арнаментаў: ад архаічных, напоўненых сакральным сэнсам, да дэкору, прыўнесенага з развіццём цывілізацыі. У розных рэгіёнах Гомельскай вобласці гэтыя працэсы ішлі па-рознаму, што паўплывала на ўзнікненне рэгіянальных асаблівасцей у адзенні і фарміраванне народных строяў. На выстаўцы прадстаўлена традыцыйнае адзенне з Гомельскага, Добрушскага, Калінкавіцкага, Жыткавіцкага, Лельчыцкага, Хойніцкага, Брагінскага і Веткаўскага раёнаў, якое мае свой каларыт, гармонію і адметныя асаблівасці.
"Калекцыя этнаграфіі музея Гомельскага палацава-паркавага ансамбля пачала фарміравацца ў 1920-я гады. У цяперашні час яна налічвае больш за 3 тыс. адзінак. Прадметы ткацтва, народны строй датуюцца другой паловай XIX - сярэдзінай XX стагоддзяў і з'яўляюцца найбольш каштоўнай часткай гэтай калекцыі", - дадалі ў музеі.